Ein blogg med sosialistiske perspektiv i samfunnet, humanistiske blikk om livet og levande skildringar av fisketurar og andre fritidssyslar.
Goddag-Goddag. Dette er i fra meterologisk institutt. Vi kan melde at regnet nå tar slutt, og det blir sol-sol-sol.
Sola har så vidt kome attende til Oslo, og endå betre skal det bli når sjølvaste midnattsola og Nordlyset kjem flyttande til Oslo 3. august.
Velkomen skal du vere!
Debatten har tordna i Trøndelag etter at Stein Winge har presentert årets spel på Stiklestad. Ny resigør betyr ofte endringar i fokus og historieforteljing. Spelet er nemleg ikkje “eit” manus. Det som skjedde for 1000 år sidan har vorte debattert hardt i 1000 år i ein evindeleg kamp om historieforteljinga. Eg har sett spelet og kan stadfeste dei endringane som har vorte debattert.
Kritikarane roper først og fremst to ord; Blasfemi og avkristning av spelet. Vel. Eg meiner før det første at det ikkje er blasfemi inne i bildet etter å ha sett spelet. Vi veit at dei kristne “korstoga” brakte med seg både godt og vondt, også graskap og unødvendig vald. Det var ikkje berre dei heidenske bøndene som hadde blod på henda. Avkristning? Nei. Dette er fortsatt historia om ein konge som døydde, blei heillaggjort og var tidsskiftet i eit intermesso der Noreg blei kristna.
- Og det er i alle fall ikkje historieforfalskning. Det er historiekamp. Eg trur ikkje kongen bar si kvite kappe på sin stolte kvite hest og frelste og tilgav alle på sin veg. Eg trur den religiøse kampen også var ein maktkamp for territoriell dominans, samling av folk, ressursar og alle faktorar som pregar også dagens krigar. Stein Winge har hissa på seg ein part i diskusjonen som alt for lenge har måla soga med kvitt gull. Stein Winge sitt spel er etter min overtydnad eit meir realistisk spel. Satirisk? Ja. Meir realistisk, Ja. Betre lærdom og kommunikasjon om kva som faktisk utspelte seg? Ja!
Men som Kultur- og kyrkjeministar Trond Giske sa om debatten som rører opp sinne og enormt høgt engasjement i debatten; Denne debatten æ hæli! Uten diskusjon dør deinn levandes kuilturn”
Eg har klipt ut nokre sitat frå den friske resigøren som har stått i mot kritikken med polemisk finesse:
(etter at Trønderavisa anmeldte spelet med tittelen “BLASFEMI!”:
- Jeg syns anmelderen har en gammeldags oppfatning av spelet, men han er sikkert ikke til å rikke. Men han må være både blind og døv hvis han ikke har fått med seg begeistringen for årets spel.
– Hva?! Det er piss, og det må du skrive! Skulle hun ha blitt drept av biskopen? Dette skjønner jeg ikke. Drap er sjelden verdig, hvis man da ikke mener at Gud har bestemt at det skal drepes. Det er slik krig er for dem som rammes: Meningsløst. Anmelderen er i en annen verden og han har min medfølelse.
Tilsvar til kritikar som sitt nede i Italia og kommenterer spelet:
– Å kaste skitt på en kollega før premieren er helt på trynet. Faktisk direkte uhørt i vår profesjonelle teaterverden
– Jeg har blitt advart mot bråket som kunne komme her oppe, og var forberedt på at bondehæren ville reise seg på nytt, men den engasjerte debatten kan jeg takle. Jeg og Arnulf Haga har skværet opp. Da er det verre med han som sitter på en fortausrestaurant nede i Italia, og mener noe om en forestilling han ikke har sett – og som kaller meg en vulgær elefant i glasshus.
- Elefanter er ålreite dyr. men det er verre med kolleger som skiter i eget reir
Det er no fire veker sidan eg forlot Oslo for å feriere på Roskilde og tre veker i trøndelag. Ferien har vore heilt fantastisk med mange fine fjellturar saman med anten far, Espen, Jensvold eller fleire i kombinasjon. Eg har fått dei etterlengta store ørretane og har sett utruleg mange dyr, foglar, insekter og fisk. Mest imponerande er kanskje lista over dyr eg har sett; Elgen er eit vanleg innslag eg har sett mykje av, det same med reven, men eg har sett veldig mange grevlingar og til og med hjelpt bønder å hente heim rømte kviger eg fann på fjellet. Eg fått den store og sjeldne æra å sjå ein ulv og eg har tråkka etter bjørnespor utan at eg klarte å kome innpå han. Totalt har eg sett over 50 ryper og ein og annan sjeldan fogel som myrhauk i Nord-Trøndelag, ein observasjon som ikkje er vanleg før du kjem godt sør i Tyskland.
Denne ferien gjer det litt spesielt å reise attende til urbane Oslo, samstundes som fjellturane med lange marsjar, mykje ståing, litt dårlege sko, blaute føter og nokre år ekstra sidan eg var yngre, har gjort meg såpass hovne i føtene og støl i kroppen at kontorstolen og videosofaen nok kan vere litt greitt for meg ei stund framover.
Innimellom alle turane har det også blitt ein og annan bøgdafest og pubtur på levanger, mykje avslapping heime og god hjelp med mykje tolmod frå begge sider i datatekniske spørsmål og oppgradering av teknologi og løysningar i heimen.
Dei som støtt les bloggen min har kanskje merka overgangen frå ein rein politisk raudblogg til ein personleg blogg. Vel.. 300 faste lesarar har forsvunne og nokre få heng igjen, men eg har ikkje bloggen for at han skal vere eit nyttig medium for einkvar. Det er eit sysselmedium for meg til dei som er nysgjerrig på meg og mitt. Eg har lyst at bloggen min skal vere skrivestova mi der eg står fritt til å fortelje akkurat kva eg vil. Dessutan er det krevande å oppretthalde ein politisk blogg. Eg vil ikkje at bloggen min skal vere krevande lenger, heller ein kanyle.
Eit og anna politisk innlegg vil kanskje kome når valkampen nærmar seg. Men denne gongen friare, då eg ikkje er bunde av verv og tilhøyrsle til eit spesielt ungdomsparti eller mottaking og polemikk mot politiske motstandarar. Overgangen er stor frå politisk yrkesaktiv til frittståande engasjert, men det er også ein deilig overgang som gir meg høve til å skrive mindre manifest og meir med det beste omgrepet i diskurs; refleksjon.
No er det straks på jobb, utepils på grünerløkka, markaturar med sykkel og flogestong, dårlege sjekketriks på despetur med mine despe vener, RBK på Two Dogs og poker/ film i stova samt ein liten tur i ny og ned på verandaen i femte etasje. Skal ikkje bli så verst det heller.
Fortsatt god sommar til deg!
Ragni sier:
tada
Ragni sier:
bursdagen din e offisielt over
Tromp sier:
ikke alle kan ha fødselsdag hverdag
Ragni sier:
det er et år fra jul til jul
Tromp sier:
Dager finns i alle farger, også grå, men så…
Ragni sier:
den som venter han skal få
Ragni sier:
å-å-å
Ragni sier:
uåå-å
Ragni sier:
å-å
Tromp sier:
Det var min tur igår til å ta mikrofonen
Ragni sier:
tusen øyne lyste mot meeg
Tromp sier:
å jeg er dum og deilig
Ragni sier:
juba juba
Tromp sier:
øver foran speilet
Ragni sier:
dum og deilig
Tromp sier:
juba juba
Ragni sier:
danser som en snegle
Tromp sier:
dum og deilig
Ragni sier:
juba jubaa
Tromp sier:
juba, juba
Ragni sier:
nå får det braaa
Tromp sier:
n ei
Ragni sier:
juba juba
Ragni sier:
jo
Tromp sier:
joda
Tromp sier:
Hallo!
Ragni sier:
hallo?
Tromp sier:
Hvordan står det til
Ragni sier:
bare bra
Tromp sier:
Hei på deg
Ragni sier:
hei på deg ludvigsen
Tromp sier:
:)
Ragni sier:
:)
Ragni sier:
vi e søt!
Vegard og eg stod tidleg opp 24. juli for å å sitje på med Yngvill til Steinkjer. Derifrå tok vi tog til Snåsa og taxi vidare opp til fjellvegen ved Storåselva stogga. Dermed byrja marsjen opp mot nokre tjønner og vatn som eg diggar.
Vi stogga ved ein foss i ei elv kor vi trente litt på tilslaget med tørrfloga på 20 småørretar før vi vandra vidare mot målet. For første gongen såg eg folk der oppe. EIn familie på tre var i ferd med å forlate åstaden. Eg og Vegard fiska litt medan dei pakka saman og sette opp teltet. Når teltet var satt opp klarte eg ikkje vente lenge før eg berre måtte ned til vatnet å hente denne 
Ein lekker, fin og gullfarga fjellørret med store, svarte og raude prikkar på. Eg tok han på steinfloge.
Etter dette solgløtte i fjellet vart vi overraska av uvær og måtte søke i tilflukt i teltet før vi rett og slett måtte ut igjen for å halde fast teltet før det flaug vekk og setje det fast med bardunar. Men vinden løya og regnet gav seg og det blei fiske igjen, men no var bettet over og vi fekk mest utbytte av bålet, den vakraste solnedgangen i manns minne og ein strålande soloppgang. Etter to timar søvn pakka vi teltet og gav oss inn i tåkeheimen (kor eg erfarte at om ein er aldri så kjendt så ER det lurt å ha kompass). Vi rakk likevel avtalt hentetid til skyssen som tok oss med til Stiklestad der vi overvar premieren på årets stiklestadspel. Olav døydde denne gongen også.
Turane i fjella i sommar, og særleg den siste turen, har gjort meg til ein krøpling og siste del av ferien blir med føtene høgt og fjernkontrollen i hende. Men artig lell.
14. serierunde i eliteserien fotball for menn er snart ferdigspelt og eg har kika litt på spelerprestasjonane fram til no med tanke på det neste landslagsuttaket. Eg synst ofte at landslagsuttaka er litt trauste og mykje basert på trynefaktor og at ein del spelarar klarer å gjere krav på plassen på grunn av namn meir enn prestasjon.
Det blei desverre få RBK-spelarar med, men eg synst laget ser veldig spennande ut for det. Eg har gått til verks i materien med statistikkar over spelarkarakterar etter kampane, målgjevande pasningar, mål, antal gonger banens beste spelar, med på rundens lag, posisjon i laget med meir og kome fram til følgjande lagoppstilling (dersom det er 4-4-2).
Det mest spennande i denne oppstillinga er Kjetil Wæhler og Jone Samuelsen som landslagstrenarane bør vurdere sterkare. Ellers blir mi oppstilling nokså lik den “vanlege” sett bort frå at eg veljer Jarstein i mål. På benken er det også fleire kjendte landslagsnamn, men verdt å merke seg er Kippe, Skjelbred, Myklebust og Hoff som har vore sterke spelarar på norske lag.
Reserver/ runners up:
1. Reserve Forsvar: Frode Kippe (Lillestrøm)
2. Reserve Forsvar: Brede Hangeland
1. Reserve Midtbane: Jan Gunnar Solli (Brann)
2. Reserve Midtbane: Christian Grindheim
3. Reserve Midtbane: Per Ciljan Skjelbred (Rosenborg)
1. Reserve spiss: Torstein Helstad (Brann)
2. Reserve Spiss: Magnus Myklebust (Lillestrøm)
3. Reserve Spiss: Espen Hoff (Lyn)
I går reiste eg til Lyng gard til familien Haga der eg og Vegard Jensvold først stakk ned i Verdalselva ein tur før vorspielet dro i gang. Blei ingen laks, men nok ein fin fisketur.
under følgjer tre korte videosnuttar frå då Vegard fortel om karsken han (endeleg fekk), stabbursvorspiel og trøndernachspiel etter ein heidundrande spelfest i god bygdefestånd
Eg har tidlegare skrive om at eg har blitt donor, men at det er snedig at eg er nøydd til å bære eit eige donorkort på meg (fysisk) heile tida, dersom andre skal få nyrer, lever osv om dei er brukbare når eg døyr.
I dag er Boris Solhjell (SV) ute i Dagbladet og ønskjer å snu ordninga med organdonasjon slik at du må gå med anti-donorkort om du ønskjer å reservere deg frå livsviktig organplukk frå liket ditt. Forslaget støttast!
Recent Comments