Det er julaften og normalt trønderver, fuktig vind frå vest med enkelte sluddbyger. Men sett bort frå det, så blei jula blei litt annerleis i år på grunn av skader og få innbyttarar på laget. For litt sidan reiv mamma av akkillessena, for fire dagar sidan vart bestemor lagt inn på sjukehus for å ha ramla og slått ryggen. Ingenting var heldigvis brukke så ho kom raskt ut igjen, men for to dagar sidan ramla gamletante og brakk lårbeinet. Ho kom ut igjen i går. Men då eg skulle inn å sjå til ho nedi Levanger fann eg ho på golvet, ho hadde ramla igjen og brukke lårhalsen.

Dette betyr at vi som fortsatt er skadefrie går ekstremt varsamt, for ei ulukke kjem som kjendt, sjeldan aleine. Og når bestemor (julas husmor og vert) er på sjukehus, blei det plutseleg kjøkenteneste på meg. Eg er glad i å lage mat, men julemat blir ei ny og hektisk utfordring på så kort varsel. Vi får berre håpe at det er ribba som blir sprø og ikkje eg.

Dagens motto: Det må (h)jul til for at det skal gå rundt.

Vil elles nytte høvet til å ønskje ei retteleg god jul og eit skikkeleg kalas natt til 2006!

Ædda kl 1604:
Og svoren blei sprø som kornfleiks